Kubilay Karça – Kumpas

Yaslarım sırtımı taşlara
Korkmam ben çatık o kaşlardan
Gücüm yok dayanmam hasmıma
Çekilir çile dert hep başa geliyo

Ben iyi biriyim
Çevrem kötü
Gecelerde yaşar
Gündüz ölürüm
Edebim yolunda bak bir doğru var
E kastı neydi bana
Astı kesti dayın hasmım oldu
Bıçak paslı battı bana
Öldü dediler bıraktılar
Artık yetti bana
Git mantık ara
Düş kumpasa iyi bak
Gözyaşı gör
Biri tutsa elinden karanlıkta
Sen bak aralıktan kıydırma canına
Bünyeme bu kadar yıkıntı haram
Ne farkeder zaten bitmişim
Geceler çöker bize her akşam
Uzaktan bakarım bakarım doyamam
Kaçıncı kıskaç bu kaçıncı dönemeç
Bir yol bulup öteye gidemem asla
Paslanır vücudu etten olanın
İnsanla kaçıyo kitleyin alın
Kaslarım tutmuyo
Sebebi ne asıl
Yalanlar üstüme yıkılır kalır
Bir anda karanlık oldu
Güneş o geceyi yalana doyurdu
Duyan bilen soran oldu
Yerine başkasını koydu
Sokaklardayım alimim
Faili meçhul bi cinayet işlenmiş
Kapıda durur polis durur
Bizi arar yanına yaklaşmam
Cavlağı çekersem
Bir akşamda öyle
Bir asır sürse
Bilakis gecede insan içinde
Ve mertçe namertçe değil
Düşmanım vursun lan beni

Yaslarım sırtımı taşlara
Korkmam ben çatık o kaşlardan
Gücüm yok dayanmam hasmıma
Çekilir çile dert hep başa geliyor

Fikirlerimi rezil etti
Peşimi bırakmadı aptal ordusu
Ben haklı oldum
Ona hak mı doğdu
Bide niyeti var kötü itin
Etme dostluk
Edep eski dostum
Yere serdi postu
Çıkıp teslim olsun diyo
Komiser oğlum
Ona çok kez dedim
Bu işte yokum
Çocukları sal sen kesin işin olur
Eleştir dur
Yerinden kalkmadan eleştir dur beni
Dünyanın üstüne oturmuş
Obez bi tavşandan
Farkın yok
Aklın var fikrin yok
Kızılca kıyamet kopunca
Ortadan ikiye bölünür dünyan
Söyle kimin umrunda
Mezarı evin olur
Gezinip deli dolu
Gelişi güzel bi ölüm olur
Kimileri yazar
Kimisi okur
Bu dünya binbir çeşit insan dolu
Hangisi güçlü hangisi somut
Ve hangisi popüler önemli bu
Fitne fesat var çirkinlik var
İnsancıklar adam vuruyorlar
İnancı yitik sığ kalıyorlar
İstemiyorlar iyi olmak bak
Pencerelerin perdesini çek
Hayatım zehir
Cenaze yeri gibi
Kalıyo elimde nefretin
Ne günah işledim
Düşündüm delirdim
Daha çok düşündüm
Kendimi bitirdim
Bi ara verdim nihayet
Gerisi geldi

Yaslarım sırtımı taşlara
Korkmam ben çatık o kaşlardan
Gücüm yok dayanmam hasmıma
Çekilir çile dert hep başa geliyor.

Kubilay Karça & Şehinşah – Kıskanç

[Verse 1: Kubilay Karça]
Delirtiyo’ beni itin teki
Uğraşıp durur da vaktimi çalamaz, boşa serzeniş
Kolla kendini
Gücüme güç katıyo’, her gün daha da ileriye gidiyo’m
Birileri bana haset ediyo’du umurumda değil ben kovalıyo’m
Alış lan artık ben sokağı aştım
Kendimi ateşe attım
Onlar “Yapamaz” dedikçe daha da, daha da çok hırs yaptım
İnadım inattı, giderek esaslı işler başardım
Hep tersine koşarım, aşarım engeller
Hep başa gelenler felaket olsa da sonu güzel
Kulağıma gelir yaptıkların
Aklıma takılır yalanların
Asıl sinirimi bozan planların
Çocuk koynumda geziyo’ yılanlarım
Ama n’apalım kahpelik olayları?
Kolay olmazsa olmasın kazanmamız
Zaten alıştık artık biz yorulmayız
İnan alıştık artık biz yorulmayız
Mevzuya koşar, hiç işe yaramaz
Medet umarlar ah bu salaktan
Hedef arıyo’ şu soysuza bak!
Hasetim bünyende taht kuracak
Kurulup düşünde sayıkla adımı
Çabala durmadan, olaya hazırım
Kolaya kaçıp da dağıtma paranı
Yakarım seninle birlikte kalanı

[Nakarat: Şehinşah & Kubilay Karça]
Derime nüfuz eder hasetin
Söyle aklında ne var? (Ey!)
Kıskanç!
Söylesene ne bu nefretin?

Derime nüfuz eder hasetin
Söyle aklında ne var?
Kıskanç!
Söylesene ne bu nefretin?

[Verse 2: Şehinşah]
Gecenin köründe görünmez cevherim (Prrrh!)
Ödün vermekteyim. Seferi çölünde göğüs germekteyim (Uv! Ah!)
Dövüşmek her şeyim!
Önümde diz çöküyo’ devler elleri önünde, dil döküyo’
Biz ödüyo’z, onlar iş görüyo’
Devran pis dönüyo’ velakin dönüyo’ (Eeh!)
Bakışlar artık eskisinden farklı (Ey!)
Etkimiz esaslı
Karşılar kapıda bizi en ağırı! (Ey!)
Sevgili Rap halkı, yerinize sizin hepsini denedim
Rezilliklerime rezillik ekittim
En iyiye gitmekten midir nedir hiç etkilemedi beni dedikleriniz
Şoför koltuğunda kadınlarım
Yıkar algıları yazdıklarım
Artık ayıktınız, yargı dağıtırız
Yanlış yapıldı mı katıdır tavrımız
Ama n’apalım çalınmış hayatımız
Kalanlarla yaşamaya çalışırız
Akışına bıraktıkça karışırız
Alış, alışmayanlarla kapışırız mezara kadar
Düşünme kafanda ne varsa yaşa
Gülümse ceset torbasından bana
Bütünleş hayatla yaparak hata
Hata yaparak, yıkandım ateşte baştan aşağı (Ey!)
Çıktım tüm savaşlardan inanarak
Beşikten mezara kısa yollar var
Işık hızında organizasyonlar
Onlar anlar kaygısına kapılmam (Ey!)
Anlatır orada olanlar
Bolca ne yaptığımı, ardımdan (Ey!)
Boş yaparlar ancak, onlara zamanımı çaldırmam (Ey!)
Korkmak için az, gerekir tüm gücünle saldırman (Ey! Ah! Imh!)

[Nakarat: Şehinşah & Kubilay Karça]
Derime nüfuz eder hasetin
Söyle aklında ne var? (Ey!)
Kıskanç!
Söylesene ne bu nefretin?

Derime nüfuz eder hasetin
Söyle aklında ne var?
Kıskanç!
Söylesene ne bu nefretin?

Derime nüfuz eder hasetin
Söyle aklında ne var? (Ey!)
Kıskanç!
Söylesene ne bu nefretin?

Derime nüfuz eder hasetin
Söyle aklında ne var?
Kıskanç!
Söylesene ne bu nefretin?

WordPress.com Tarafından Desteklenen Web Sitesi.

Yukarı ↑

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın